Ik dwarrel over aarde

        Geen reacties

Ik dwarrel over aarde, op mijn ziel te weinig eelt;
het onweert in mijn lijf en in mijn hoofd raast een orkaan;
ik schuil voor oog van storm die bijna langs mijn wangen streelt;
ik schuil in waterverf als hagelbui mij neer wil slaan.

Ik bibber over aarde met een veel te dunne huid
die huivert bij een bries die over haat en driften blaast;
ik zie de ziel van frontsoldaat: zijn goed hart vol met kruit
en schuil voor oorlog in een pen die door geschriften raast.

Ik hink-stap-struikel over schoen waarin mijn hart verzinkt,
wiens ritme mars naar eind bepaalt, naar hemelster of goot;
soms schuil ik voor het leven in een treurzang die weerklinkt;
soms schuil ik in het liefdeslied heel even voor de dood